کاشی هفت رنگ و خاتم سازی، صنایع برجسته دستی شیراز

معاون شهرداری و رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز نیز در نشست هم اندیشی دبیران شهرها و روستاهای جهانی صنایع دستی ایران با اشاره به خصوصیات مکتب هنری و فلسفی شیراز گفت: این مکتب از زمان قطب الدین شیرازی آغاز می شود و بزرگانی چون حافظ شیرازی و سعدی شیرازی مختصات آنرا به نظم درآوردند و درباره آن صحبت کردند تا فردی به نام ملاصدرا پایگاه فلسفی آنرا به خوبی شرح و بست داد و تبیین کرد.

 «مصطفی مشفقیان» با بیان اینکه در حوزه صنایع دستی، شیراز میراث دار چند عنوان شاخص جهانی است، اظهار داشت: بحث صنعت شیشه گری در شیراز قدمتی بیش از 3 هزار ساله دارد و در تپه باستانی 3 هزار ساله نشانه های شیشه گری را کشف کرده ایم. صنعت خاتم سازی شیراز با مختصات خاصی که دارد شهره جهان است و اگر شما بخواهید خاتم شیراز را از بقیه خاتم های موجود تمایز بدهید باید آنرا با ذره بین نگاه کنید. ظرافت و هنر دست هنرمندان شیرازی در خاتم شیراز واقعا زبانزد عام و خاص است.

معاون شهردار شیراز با اشاره به کاشی هفت رنگ شیراز گفت: در شیراز بیش از 9 بقعه ی متبرکه از امام زادگان را داریم که حضرت شاهچراغ یکی از این حرم هاست و وجود این بناهای مقدس در شهر شیراز موجب شده که کاشی هفت رنگ در شیراز قدمت 1000 ساله داشته باشد؛ چرا که شیرازی ها هر آنچه را که در توان داشتند برای عرض ارادت به این حرم های مقدس به کار گرفتند. امروزه در موزه ملی ایران و موزه پارس در شیراز کاشی های هفت رنگ را نگهداری می کنیم.

وی افزود: همچنین نگارگری شیرازی ها روی مس و فلزات گرانبها و همچنین صنعت مینا کاری و گلیم و گبه نیز از صنایع دستی دیگری است که در شیراز ترویج دارد و سبب شد این شهر در سال جاری به عنوان شهر جهانی صنایع دستی نیز شناخته و معرفی شود.

مشفقیان با بیان اینکه گردشگران در بدو ورود به شیراز شیفته صنایع دستی این شهر می شوند، اظهار داشت: گردشگر به دنبال همین کاشی هفت رنگ، صنعت خاتم و میناسازی است و فروش محصولات صنایع دستی در شهر شیراز که مورد توجه گردشگران قرار گرفته است نشان دهنده اهمیت این موضوع است. باید به صنایع دستی توجه بیشتری شود که متاسفانه در شیراز هم برخی از صنایع دستی اصیل در حال فراموشی هستند. اینها هنرهایی نیستند که در دانشگاه تدریس شوند بلکه هنرهایی هستند که سینه به سینه از استاد به شاگرد منتقل می شوند و وقتی بستر مناسب نباشد برای انتقال این تجربه و هنر به مرور زمان به فراموشی سپرده می شود. به عنوان مثال زمانی در شیراز یک راسته بازار متعلق به شیشه گری و یک راسته بزرگ متعلق به خاتم کاری بود ولی متاسفانه هم اکنون اینها محدود شده است. این یک زنگ خطر برای ایران است. چرا که آنچه می تواند ما را از درآمد نفتی بی نیاز کند همین گردشگری و صنایع دستی است